Pulvinum tuum, pulvinum meum.

Clausus inter vectes auro,
tuæ memoriæ, sum, ero.

Osculæ tuæ,
quæ nunquam occurrerunt,
consolant his unicus viris somnia.

Ad soberantum, solitudo osculat me.
Et amicitia da, cum nemo est,
sed ego.